Engellerin yüksekliği atın yeteneklerini geliştirecek şekilde ayarlanmalıdır
Kulvar atlayışı genç bir atın yeni çevresine ve insana alışma süreci devam ederken ve ilk binişler başladığında gerçekleştirilebilir. Bu eğitim, atın alıştığı ortamdan farklı bir deneyim sağlar ve aynı zamanda atın esnekliğini ve yumuşaklığını artırarak gelecekteki engel atlama becerilerinin temelini oluşturur. Genç at için serbest atlayış çalışmaları haftada bir veya iki kez yeterlidir.
Serbest atlayış çalışmalarının güvenli ve atın güvenini koruyarak yapılabilmesi için belirli kurallara uyulması gerekmektedir:
* Atın ön ve arka bacaklarına bandaj veya getr takılmalı ve ön tırnaklara tırnak lastiği kullanılmalıdır.
* At, başlıkla (dizgin kolları sökülerek) veya başlıksız olarak serbest atlayış yapabilir.
* Kapalı manej kapıları kapalı olmalı ve manej içerisinde var ise aynalar bez örtü ile örtülmelidir.
* Kulvar, atın rahatça hareket edebileceği ve engel malzemelerine yeterince genişlikte yer açılmalıdır.
* Engel atlama çalışması yapılacak ise engeller manej ortasında bulunmalı ve kolayca taşınabilir olmalıdır.
* Engel atlama çalışmasında engel arası uzaklıklar atın doğal adımlarına uygun şekilde ayarlanmalıdır.
Çalışma için bir eğitici ve en az iki eğitici yardımcısı gerekmektedir. Eğitici ve yardımcıların olumlu davranışları ve başarılı atlayışlar, atın gelecekteki eğitimi için önemlidir. Bu nedenle çalışma sırasında sakinlik önemlidir. Yüksek sesle bağırmak, gereksiz kırbaç sallamak veya atı şiddetle kovalamak, eğiticilerin sorumluluk duygusunun eksikliğini gösterir. Atların korku ile değil, istek ve neşe ile atlatılması önemlidir.
Atlar bir süre adetada ve yedekte kulvar yolunda yürütüldükten sonra, kendi haline bırakılarak kulvara alışmaları ve yumuşamaları sağlanır. Başlangıçta kulvar yoluna herhangi bir engel konulmamalıdır. İlk atlayışlar için, çapraz yapıda yirmi ila otuz santimetre yükseklikte tek engeller kullanılmalıdır. Çapraz biçimdeki engeller, atın engelin ortasına doğru yönelmesini öğretir. Engelin atlanabilmesi için, önüne adım ayarlayıcı sırık konulması gereklidir.
Bir eğitici yardımcısı sevk ipi ile atı engelle adeta buluşturarak, atın yapacağı işi görmesini sağlar. Sonrasında at, engeli atlamak için kısa bir mesafe kala, yardımcı tarafından serbest bırakılır ve eğitici ses ve kamçı yardımları ile atın engeli atlamasını sağlar. İkinci yardımcı, atı ödüllendirmek için bekler. Birkaç başarılı atlayıştan sonra yeni tür atlayış çalışmalarına geçilebilir.
Büyük manejlerde, engellere yüksek hızlarla yaklaşmayı engellemek için, yedekte sevk ile yaklaşmak daha uygundur. Küçük manejlerde at, çalışmaya yeterince alıştıktan sonra yedek sevk kullanımına son verilebilir. İlk çalışmalarda beş ila altı atlayış yeterli olacaktır. Çalışmaların zorluk düzeyleri yavaşça artırılmalı, ancak aşırılıklardan kaçınılmalıdır.
Tek engellerde başarılı atlayışlar yapıldıktan sonra, çalışmanın zorluk derecesi yavaşça artırılabilir. Engelin önüne üç buçuk metre mesafede sırık konularak dörtnal atlayışlarına geçilebilir. Engelin girdisi ve çıkışı eklenerek ileriye doğru geliştirilebilir. Tek veya iki adımlık düzenlemeler yapılabilir. Girdi ve çıktı arkasına yedi metre mesafede bardispa veya geniş engel konulabilir.
Bu eğitimde, engellerin yüksekliği atın yeteneklerini geliştirecek şekilde ayarlanmalıdır. Engellerin türü ve ara uzaklık ölçüleri, eğitimin amacını gerçekleştirmeye yardımcı olmalıdır. Geniş engeller (bardispa, okser vb.) ve biraz geniş aralıklar, atın uzanmasını ve uçmasını sağlar. Dar aralıklar ve dik engeller ise, atın kendini toplamasını ve adımlarını kısaltmasını sağlar.
YORUMLAR