Derin oturuşta, bedenin salınım hareketi doğru oturuş için temeldir.
Binicinin vücut durumu terbiyesi, doğru oturuşun temelini oluşturur.
Derin oturuşta, bedenin salınım hareketi doğru oturuş için temeldir.
Karın kaslarının esnek bir şekilde gerilip bırakılması, uygun ve dengeli bir oturuş sağlar. Binici, bu hareketi başarabildiğinde, atın bel salınımını ve arka ayaklarının etkinliğini hissedebilir.
Sert bir derin oturuş, atın bel hareketini rahatsız eder, engeller veya sınırlandırır. Bu tür pozisyonlar atın art bacaklarından başlayarak bel boyunca ilerleyen güç akışının engellenmesi anlamına gelir.
Dizlerin doğru konumda olması, merkezde doğru bir oturuş için önemlidir. Ne çok açık ne de çok sıkı olmalıdırlar. Sert derin oturuş, baldırların yanlış konumunu ve diz hatalarını beraberinde getirir.
Baldırların atla temas halinde olması önemlidir. “Atın tüylerini hissetmek”, baldırların dokunuş şiddeti için iyi bir açıklamadır. Baldırların uygun şekilde dokunması olmaksızın, atla iletişim kurmak zorlaşır.
Ayak eklemlerinin esnek olması, binicinin yumuşaklığının bir göstergesidir ve derin oturuşu sağlar.
Büst dik ve sakin bir biçimde olmalıdır. Abartılı büst hareketleri, yardımların doğru bir şekilde uygulanmasını engeller ve binicinin dengesini bozar.
Kalçadan kırılarak yapılan ağırlık aktarımları, yan yürüyüşlerde ve piruetlerde sıkça hatalara yol açar.
Yukarıya doğru çekilen omuzlar ve açılan dirsekler, binicinin sert ve esnek olmadığını gösterir.
Dizgin tutuşu, sakin ve düzgün olmalıdır. Ellerin beden hareketlerinden bağımsız olması, atla emin bir irtibat sağlar. Binici, dizgin ayarlarını sürekli olarak yenilemeli ve düzeltmelidir.
Başın tutuluşu da oturuş hatalarını belirler. Başın öne eğilmesi veya çarpık tutulması, derin oturuşun veya yanlış ağırlık aktarımının bir göstergesidir.
Yüksek düzey at terbiyesi eğitiminde, oturuşun sürekli olarak sınanması ve düzeltilmesi önemlidir. Binicinin oturuşundaki hatalar, atın yanlış tepkiler vermesine neden olabilir.
YORUMLAR