Atı mutlu bir atlet haline getirmek için uyumlu bir eğitim süreci izlenir.
Atı mutlu bir atlet haline getirmek için uyumlu bir eğitim süreci izlenir. Bu süreçte, at sakin, yumuşak, esnek ve kendinden emin bir hal alırken aynı zamanda dikkatli ve hassas bir yapıya sahip olur, böylece binicisiyle mükemmel bir iletişim kurar. Bu nitelikler aşağıdaki şekillerde sergilenir:
a) Kararların serbest ve düzenli olması,
b) Hareketlerin uyumlu, hafif ve kolay olması,
c) Atın ön kısmının hafif ve artların altına sürülmesi, canlı bir içtepiden kaynaklanan bu durumun gerilim veya mukavemet olmaksızın itaatkârlık ve akıcılıkla kabul edilmesi.
Böylece at, istenilenleri kendiliğinden yapar gibi hissettirir, kendine güvenli ve dikkatli hareket eder, sporcunun kontrolü altında isteyerek boyun eğer ve hareketlerde doğru bir hatta kalır ya da eğri hatlarda gerektiği gibi bükülür.
At, düzenli, serbest ve rahattır; hızlı, serbest, yumuşak ve düzenli bir şekilde hareket eder; dörtnal düzgün, hafif ve dengelidir. Arka kısım asla tembel veya cansız değildir. At, sporcunun en küçük yardımına bile yanıt verir ve böylece vücudunun geri kalan kısmına canlılık ve ruh kazandırır.
At, canlı içtepi ve mukavemetin bozucu etkilerinden arındırılmış eklemlerin yumuşaklığı sayesinde istekli ve tereddütsüz bir şekilde sporcunun yardımlarına uyum sağlar, hem fiziksel hem de zihinsel olarak doğal ve uyumlu bir denge sağlar.
Tüm çalışmalarda ve hatta duruşta bile at, “dizginde” olmalıdır. Baş, eğitimin durumuna ve kararın uzunluğuna ya da topluluğuna göre az çok yukarı kalkmış ve kavislendirilmiş olmalıdır. At, “dizginde” olduğunda baş sabit bir konumda, kural olarak dikey hattın hafifçe önünde olmalı ve at, sporcuya mukavemet göstermemelidir.
Ahengin tüm farklı hızlar ve dörtnal egzersizlerinde, kararların düzenliliği at terbiyesinin temelidir ve bu kararlar tüm çeşitliliklerde muhafaza edilmelidir.
YORUMLAR